مقصر کیست؟

راستش امروز شنیدیم که یکی از همکارانمون در سوگ پسر برادرش به عزا نشسته بنابراین با اداره تدارکات هماهنگ کردیم و با همکارای خانم برای عرض تسلیت به مجلس عزا رفتیم چشمم که به عکس توی حجله افتاد منقلب شدم جوانی برازنده که حدودا" 18-19 سالش بود در جریان یک تصادف جاده ای جان خود را از دست داده بود .. به نظر شما این اتفاق چقدر در ایران تکرار میشه ؟ چقدر آدم اونم جوون دارن زندگیشون رو به این صورت از دست می دن .. براستی مقصر واقعی کیه ؟ جاده ، فرهنگ ضعیف رانندگی ، خوردهای ساخت وطن و یا ... این هم به نوعی میشه گفت یک مدیریت ناصحیح در مملکتِ .. آخه هر معلولی یک علتی داره .. آیا نمیشه آسیب شناسی اصولی بشه و این مسئله حل شه ؟ چقدر خونواده ها دچار استرس میشن تا عزیزانشون با هر وسیله نقلیه میرن و برمی گرده .. من خودم وقتی بچه ها میرن و برمی گردن شاید هزار بار آیة الکرسی می خونم .. این که میگن این تقدیره و از این حرفها به نظر من اصلا" درست نیست چرا این مقدرات توی کشورهای پیشرفته رخ نمی ده .. من تعجب می کنم چرا ما باید در همه ی زمینه ها عقب باشیم این در حالیکه دستور صریح پیامبر اینه  که مسلمان دو روزش مثل هم باید نباشه به این معنا نیست که فرداش بدتر باشه بلکه به این معناست که نقاط ضعفش رو پیدا کنه و اونا رو کمرنگ و یا از بین ببره .. فقط شعار مسلمانی دادن که کارساز نیست من متعجّبم از این که مسئولین بالاخره بیشتر از ما میدونن پس چرا کاری اساسی که قابل دیدن باشه انجام نمی گیره میگن کسی که خوابیده رو میشه بیدار کرد ولی کسی که خودش رو به خواب میزنه رو هرگز ..آخه یه وقتی هست جنگی صورت میگیره و خیلی ها به خاطر آرمانشون قربانی میشن ولی این جوونها قربانی چه چیزی هستند؟ .. به خدا خود جامعه بیشتر متضرر میشه این همه نیروی تحصیلکرده و جوون که به سن بهره وری رسیدند و می تونندمفید باشن با یک مدیریت ناصحیح زندگیشون رو از دست می دن ....ناراحت

درد بسیار است خیلی وقتها تصمیم می گیرم ننویسم میگم این همه آدم با قلمی رساتر از من می نویسند ولی نتیجه ای در بر نداره ولی بازم حداقل برای دلِ خودم صفحه رو سیاه می کنم .. یه زمانی چند سال قبل وقتی جوونتر بودم یه مقاله نوشتم به نام به سوی فردایی روشن و این توی یه مجله پژوهشی چاپ شد ..ولی فردایی که من الان می بینم به اون روشنی که تصور می کردم نیست باز هم امیدمون باید به خدا باشه ..

انشاء الله همه چی درست بشه و ما همیشه به ایرانی بودنمون افتخار کنیم ...

/ 1 نظر / 3 بازدید

نفهمیده ایم که مرگ چه قدر از آن چه تصور میکنیم به ما نزدیک تر است!نفهمیده ایم و انگار هیچ وقت نمیفهمیم؛ حتی با دیدن این همه مرگِ هر روزه، دور و برمان!